Portugalska kuchnia, łącząc tradycje kulinarne krajów należących kiedyś do Portugalii, takich jak Brazylia, Angola, Mozambik. Goa i Makau, nawiązuje do okresu wielkich odkryć geograficznych i imperium handlowego. Z byłych kolonii pozostały Portugalii tylko Azory i Madera oraz smaki niektórych potraw. Henryk Żeglarz, który zapoczątkował epokę odkryć, okazał się prawdziwym naukowcem w czasach przesądów. Swoim ludziom nakazał przy-wieźć z zamorskich krajów nie tylko bogactwa i niezwykłe opowieści, ale także owoce, orzechy i rośliny. W 1420 r. wysiał kolonizatorów na nie-dawno odkrytą Maderę. przedtem zaopatrując ich w sadzonki, które jego zdaniem powinny dobrze rosnąć na wulkanicznej glebie w podzwrotnikowym klimacie. Wśród przygotowanych przez słynnego podróżnika roślinek znalazły się winorośle z Krety i trzcina cukrowa z Sycylii. Jeszcze większe znaczenie dla kuchni portugalskiej miało odnalezienie przez Vasco da Gamę w latach 1497- 1498, a więc pięć lat po odkryciu przez Krzysztofa Kolumba Zachodnich Indii, drogi morskiej na wschód.

Orientalne przyprawy.
Vasco da Gama szukał przede wszystkim czarnego pieprzu, ale cynamon, który znalazł w Kalkucie, wkrótce stał się dla portugalskich smakoszy równie niezbędny (wykorzystywano go głównie do wypieku ciast). Ładunek lasek cynamonu wy-starczał na pokrycie kosztów" całej wyprawy do Indii. Do dziś jest to jedna z ulubionych przypraw Portugalczyków, dodawana do słynnych jajecznych deserów (doces de ovos). Z kolei Hiszpanie wolą wzbogacać puddingi wanilią, a to dlatego, że kiedy po raz pierwszy spotkali w Meksyku władcę Azteków Montezumę, ten właśnie sączył gorącą czekoladę przyprawioną tym aromatycznym dodatkiem. Od jego poddanych Hiszpanie nauczyli się. jak przygotowywać ziarna wanilii